แก้คิดถึง

Screen shot 2013-06-03 at 12.02.52 AM

สิ่งที่เป็นกับสิ่งที่เห็น

....วันธรรมดาที่ตื่นเช้ามาไปทำงานปกติ ขับรถไปทำงาน ซึ่งโดยปกติแล้วผมจะขับผ่านไร่ ผ่านสวนผลไม้แถวบ้าน เพราะจะไปทางลัดซึ่งจะออกไปถนนใหญ่ โดยที่เวลาผ่านมักจะเจอสัตว์ผ่านถนนบ่อยๆ โดยเฉพาะ "ตัวเงินตัวทอง" หรือที่ใครๆ พูดว่า "ตัวเหี้ย" นี่แหละ

แต่วันนี้ต่างกันออกไป ขับรถไปสักพักก็เห็นคนแก่อายุประมาณสัก 70 นั่งอยู่ริมถนน ก็ไม่ได้เอ๊ะใจอะไร ก็ขับช้าๆ คอยสังเกตผ่านออกไป แต่พอผ่านไปหันหน้าไปเห็นตอนเค้านั่งอยู่ โดยที่มีมือประคองปากลุงแกแล้วเลือดเลอะเต็มพื้นไปหมด..แต่ตัวเองก็ปล่อยรถไหลช้าผ่านไปแบบงงๆ ทำไรไม่ถูก แล้วพอเลี้ยวไปตามทางปกติ ก็เห็นผู้ชายกำลังยืนโทรศัพท์อยู่ รถเค้าจอดอยู่ข้างๆ ถนน....ตัวผม เม่งก็ยัง งงประมวลเหตุการ์ณบ้าๆ บอๆ อยู่แล้วคิดว่า"พี่คนที่คุยโทรศัพท์ขับเฉี่ยวหรือชนลุงคนนั้น" เพราะถนนที่นี่มันเงียบไม่ค่อยมีรถผ่านอาจจะขับมาเร็วๆ ไม่ได้ระวัง คิดต่อไปอีกว่า "ทำไมพี่เค้าไม่พาไปรพ.ว่ะ ทำไมโทรหาใครอยู่ โทรหาประกันหรอ ไม่ห่วงลุงแกหรือไงว่ะ"

....ระหว่างที่คิด ผมก็ขับรถห่างออกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งรู้สึกว่า มึงควรจะไปดูหน่อยไหม คือถ้าผมขับผ่านไปต้องอึดอัดตายแน่ๆ ที่ทำตัวได้นิ่งเฉยมากๆ พอคิดเดี๋ยวนั้นก็กลับรถแล้วย้อนกลับไป ขับไปยังเห็นลุงแกนั่งข้างถนนอยู่(ตากแดด) ผมก็ยังไม่กล้าลงจากรถเผื่อเกิดอะไรขึ้นมา ก็ขับไปประชิดแก แล้วถามว่า "ลุง ลุงเป็นไรอ่ะ ไหวไหมฮะ เกิดไรขึ้น" พอจบประโยค พี่ที่คุยโทรศัพท์ก็เคาะกระจก ผมเปิดออกแล้ว พี่ก็พูดว่า "สงสัยลุงเหนื่อย ล้มลงไป หน้าคงไปฟาดพื้นมั่ง เนี่ยผมตามศูนย์นเรธรมาแล้ว สักพักแหละ" ผมก็ได้พูดครับๆ แล้วมากระซิบถามลุงว่า ลุงเป็นไร โดนเฉี่ยวหรอหรือว่ารถมันชน ลุงก็บอกกลับมาว่า "ลุงล้ม เหนื่อย ร้อนแดดเนี่ย" ก็เลยลงจากรถแล้ว(แบก)ประคองลุงที่นั่งตากแดด ไปนั่งร่มๆ ใต้เงาต้นไม้แทน พอประคองนู่นนั่นนี่เสร็จ ก็บอกก็พี่เค้าว่า "ขอบคุณมากพี่" พี่เค้าก็ไม่ได้อะไรแล้วบอกว่าไม่เป็นไร น้องไปเหอะ เด๋วพี่จัดการเอง................

หลังเหตุการ์ณระหว่างขับรถไปทำงานอีกที มานั่งนึก 

ทำไมกูไม่ให้น้ำเย็นๆ ที่มีอยู่ให้กับลุงแกไป

ทำไมกูถึงคิดว่าพี่เค้าจะเป็นคนเฉี่ยวลุงคนนั้น

ทำไมกูยังคิดต่อไปว่าพี่เค้าไม่ห่วงลุงเลยไม่พาไปรพ.

แล้วทำไมคนที่ด่าแต่พี่เค้าอย่างผมเนี่ยถึงไม่ลงไปหาลุงทันทีที่เห็น 

ทำไมต้องขับผ่านไป กว่าจะรู้สึกก็กลับรถ

ทำไมมึงดีแต่ปาก

รู้ตัวเองเลยว่าที่คิดว่าตัวเองมองโลกในแง่ดีมาโดยตลอด ตอนนี้เม่งไม่ใช่เลย ไม่ใช่เลยเหอะ กูเหี้ยมาก เราควรจะให้น้ำลุงกินหรือลูบหน้าลูบตา มากกว่าที่จะคอยจับผิดพี่เค้าหรือเปล่าว่ะ มันเหี้ยตรงที่เราเม่งมัวด่าเค้าระแวงเค้าในขณะที่ตัวเองขับรถผ่านออกไป.............แล้วจะรู้สึกเหี้ยกว่านี้อีก ถ้าผมไม่ขับรถกลับมา....เราควรจะทำอะไรๆ ให้มันดีกว่านี้หรือเปล่าว่ะ

แต่ไม่ว่ายังไง ขออย่าให้มีเหตุการณ์แบบนี้อีกเลย ไม่ใช่ไม่อยากแก้ตัวน่ะ แต่มันไม่มีเรื่องแย่ๆ แบบนี้ เม่งจะดีกว่าใช่ป่ะ

Byrd's Day 2013

- สิ่งที่ฉันมี -

untitled text

ตีสองกว่าๆ นอนไม่หลับ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่รู้สึกว่าตัวเองงี่เง่า วุ่นวายมาก...เปิดคอม นั่งดูรูปหงุดหงิด ว่าจะหารูปมาวาดเหมือนกับที่ทำปกติ

ตอนนี้วาดไปได้ประมาณ 20 กว่ารูปแหละ ยิ่งวาดยิ่งเพลิน ยิ่งวาดยิ่งคิดถึง ช่วงเวลาที่วาด รู้สึกดีที่ได้ใจจดใจจ่ออยู่กับสิ่งๆ หนึ่ง ไม่ฟุ่งซ่านกับเรื่องอื่นๆ แต่ วันนี้รูปที่กำลังจะวาดจากรูปของหงุดหงิด ฉันเริ่มวาดไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว วาดไม่ได้ดั่งใจ วาดเหมือนไม่มีอะไรอยู่ในรูปเลย เคยคิดไว้น่ะ ว่าเรื่องแบบนี้คงต่อเกิดสักวัน แต่ไม่คิดเลย ว่ามันจะเกิดขึ้นโคตรเร็วแบบนี้ สารภาพว่าจำตัวเลขไม่ได้แล้วว่า ได้เจอหงุดหงิดครั้งสุดท้ายเมื่อไร แต่ก็ขอสารภาพอีกว่ายังจำวันนั้นได้อยู่ ตอนที่หงุดหงิดนอน เรายังไปหนุนพุงแกล้งมันอยู่เลย แต่มันไม่หนีไปไหนน่ะ ยังอยู่ใกล้ให้แกล้งตลอด :)))

ไม่รู้ว่าจะกลับมาวาดได้อีกเมื่อไร กลับมาวาดได้ดั่งที่ใจอยากให้มันเป็น ขอเถอะ ขอให้วันนี้วันที่วาดรูปหงุดหงิดไม่ได้ เป็นแค่อารมณ์วันนี้เท่านั้น อย่าเลย อย่าได้เป็นสิ่งถาวรเลย ไม่งั้น.....

FaceTime

drawing

all copy right reserve

2 0 1 3 - สองฮ่าฮ่าหุ